Sözlerim, ruhun harabelerinde kaleme alındı. Dökülen her harf, içimde bir yıkıntıdan kurtulmaya çalışan bir sesten ibaret.
Kimi zaman bir sızı, kimi zaman nefes almışlığın şaşkınlığı.. Ama hepsinden önce, bir “yine de”nin ince direnişi.
Sözlerimin bir makama takdim edilecek incelikte olmadığını biliyorum... Kırık testiden damlayan su gibi.. çamurlu, hesapsız, yorgun. Ama Rabbimi de biliyorum.. Onun rahmetinin enginliğini de.. onun içindir arz-u halim..
Bu satırlarda, kehften yük ...