sevda kitabında okumuştum menevşelere nazır;
lila begonyaların alkışında fısır fısır
Güneşin gülüşüyle ısınır yapraklar
rüzgârın nakaratında gizlenmiş türlü bahar
her çiçek; binlerce hece, her koku bir mısra
bahçeler destan söyler hep aşk adına
lale beyazdı, sarıydı yanıma sokulanı mor
gelincik neşeliydi uzaktan el etti kıpkırmızı kor
sardunyanın pembesine ahenk olmuş safir
erguvan tepeden selam verdi edası nezir:
hepsi sevgiye teşneydi, aşka kefil
yaratılanı sev Yaradan’dan ötürü efil efil.