Gece uzundu.
Sokaklar korkuyu, meydanlar öfkeyi, insanlar ise yarım kalmış hayatlarını taşıyordu omuzlarında.
İsyanın rüzgârı, taş duvarlara çarpıp geri dönen sesleri uzaklara savururken, kalabalığın arasında genç bir kadın yürüyordu; geçmişinden kaçmadan, geleceğine ulaşmaya çalışarak…
Çünkü bazı yolculuklar bir şehrin sokaklarında değil, insanın kendi içinde başlar.
Bir yanda baskının ağır gölgesi, diğer yanda küllerinden yeniden doğmak isteyen umutlar… Her slogan biraz yar ...