"AYNI ACIYI PAYLAŞMIŞ İNSANLAR BİR NOKTADA BULUŞURDU..."
On dokuzuncu vagondaki yolcular, o gece, Ay'ın yüreği ezilmiş kalpleri takip ettiği vakitlerde, derûni duygularla birbirlerine bağlanmışlardı. Bin ömrü birkaç saate sığdırmanın ve yaşanmışlıklardan fışkıran o can yakıcı hissi susturmanın bir yolunu bulmuşlardı.
Tıpkı raylardaki yağmur tanelerinin titreyişi gibiydi yüreklerindeki heyecan, gözlerindeki yaşlar, düşlerde kol gezen umutlar… Ya yok olacak ya da yol olacaklardı.
AŞ ...