Bu eser, Hermann Lotze’nin estetik düşüncesini sistematik bir çerçevede ele alarak güzellik
kavramını hem öznel deneyim hem de nesnel gerçeklik bağlamında temellendirmeyi
amaçlamaktadır. Lotze’ye göre güzellik, yalnızca bireysel haz izleniminden ibaret olmayıp,
evrensel bir geçerlilik iddiası taşır; ancak bu geçerlilik, fiilî bir uzlaşıdan ziyade ideal bir ruhsal
örgütlenmeye dayanır. Eserde güzellik, doğadaki yasalar, tözler ve amaçlar arasındaki
uyumun sezgisel olarak ...