Ölüm bir son değil, sadece bir kesintiydi.
Güneş, ormanda vahşice katledildiğinde her şeyin bittiğini sanıyordu. Ancak gözlerini “Eşik”te açtığında kendisine bir seçim sunuldu: Ya sonsuz bir hiçlikte anıları silinene kadar bekleyecek ya da ne tam ölü ne de tam diri olan bir “İz” olarak dünyaya dönecekti.
Güneş geri dönmeyi seçti.
Şimdi İstanbul’un karanlık sokaklarında, sadece ölümle temas etmiş olanların görebildiği bir gölge olarak dolaşıyor. Yanında, kendi ölü ...