Bir kedi geldi; kendi gözü görmezken, yıllardır kör gibi yaşayan yaşlı adamın kalp gözünü açtı. Bir koalanın ayakları yandı, o alevler yıllar önce sönmüş sevgi ateşini tutuşturdu yüreğinde. Sevdikçe değişti; değiştikçe bir kuşun kalp atışını, çatlayan çekirdeğin, filizlenen tohumun sesini duymaya başladı. İnsan olmanın tadına sevgiyle vardı; kendinden şikâyet etmeyi bıraktı. Bir kangurunun masum bakışında, yavrusunu öpüp koklayan kör annenin merhametinde mutluluğun, insan olmanın formülünü buldu ...