Hayatın benim için kazdığı çukurlara düştüğüm doğrudur. Ben o çukurlardan, Aşka olan ümidimle çıktım. Vazgeçtiğimde hep bir el uzandı bana. Ve benden vazgeçmedi asla. Perdelenmiş gözlerimi açtı, Aşkla dokundu şakaklarıma. ‘Geçecek her şey, bu da geçecek üzülme’ der gibi sarmaladı ruhumu.
Canıma can katıp, can suyumu Aşk eyledi. Meşrebimi, Aşkı ile temizledi. Dudaklarımdan dökülen her bir heceye Aşkı, şanıyla giydirdi. Yürü dedi Aşkla, Aşkla bilinmek isteyenim. Avazın çıktığı kadar anlat. ...