Felsefî bir pozisyon olarak ateizmin gerekçelendirilmesi, onun benimsenmesindeki psikolojik, sosyolojik birtakım faktörlerden bağımsız olarak doğruluk koşulları üzerinde konuşmayı gerektirir. Bir delile dayanmadan herhangi bir şeye inanmanın yanlış olduğu şeklindeki prensibin sadece teistik inanca uygulanabileceğinin bir temeli var mıdır? İnanç ahlâkı gibi inançsızlık/inkâr ahlâkından söz edilemez mi?
Elinizdeki kitap ateizmin gerekçelendirilmesi gereken bir pozisyon olup olmadığını ve atei ...