Yaşa ve sev. Şimdi bir kez daha, iki elle sarılması gereken bir görevdi bu. Bir çocuğun aldığı ilk nefes,
insanı dünyaya bağlayan bir umut demekti. Auschwitz’teki ebe bunu çok iyi biliyordu.
Yaşatmakla ölmek arasında gidip geliyordu bu hikâye. Bir tarafta yaşamın kıymetini bir ebenin
hayatı üzerinden anlarken, diğer taraftan adını soykırım ile tarihe yazdıran bir sürünün yaşattığı
vahşetin acıtan öyküsü…
Auschwitz’te Açan Çiçek, her şeyin zıddı ile kaim olduğu bu dünyada ...