Ayna Yorgunluğundaki şiirler, gündelik dilin hafızasında kalan boşluklara cesurca hükmederek bu boşlukları insanın kuşatılmışlığını yırtacak bir mevziye çeviriyor. Uzun zamandır şiirimizin nesne dairesinde tutulmaya zorlanmış kavramlara özne olma duyarlılığı veren kitap, sınıfları boşaltıp avluda toplanan öğrenciler gibi sözcüklere de gökyüzünü işaret ediyor. Bilinenle bilinmesi gerekenin çatışmasından geride kalan tortu, herkeste saklanan hâlleri ve soyut mekânları görünür kılmak için bir fon ...