“Kırık olan”da estetik bir imkân yakalayarak yol alır Aynadaki Akşam. Bazen bir hayal ya da düş kırıklığıdır, bazen de parçalanmış bakışlar, pare pare akisler… Bu kırıklık ve beraberinde gelen hüzün, Fahri Kaplan şiirinin nüvesidir. Öyle ki şair: “çok şiir biriktirdim / bu da demek ki çok hüzün” der. Yalnız “keder” ve “gam”dan ibaret değildir buradaki hüzün. Karanlıktan başkadır, umut taşır; nitekim şairin kırık kadehinden sızan yine aşktır.
Aşk yanmaktır derler ya belki de bu yüzden ...