Sevgi, inanmak değil miydi?Sevgi, bir büyülü masala kanmak değil miydi?Belki ben de öyle… Bir lale bedeninde kalpten kalbe yol arıyordum. Şimdi önümde kâğıt, aklımla yüreğim arasında en sancılı düşümü kuruyordum: Menzil-i maksuda ulaşmak için Leyla’nın Mecnun’u gibi -aklım ötelerde- sarp kayalar, uçurumlar süslüyordum. “Uzaklarda da olsa seni düşünen biri var!” çığlığımı çizeceğim lalede umuda dönüştürmek istiyordum.Ellerimde buruşturduğum kâğıdı öfkeyle fırlatıyorum boşluğa. Böylece ilk lale de ...