Firtoneyeke wêranker û agirê har, wêranî, şewat û xweliyê li paş xwe dihêle. Şer jî tiştekî wisa ye. Agirekî ku nayê vemirandin. Yek ji wan tiştên ku zindî dimîne, şêweya herî dijwar a êşê ye ku bi helisindina ba re dibiriqe. Dibe ku dilê dayikekê yê bişewat be. Bazbenda Dayê ne romana kesên li eniya pêş a şere, lê ya kesên li paş mane ye. Ya birîna ku, carekê vebû, êdî qet nayê girtin. Ya agirê ku, carekê pêketiye, û wê qet nevemire. Dîroka nêz, lê bi gotinên mezin ne xemilandiye, ne penageha z ...