Osmanlı Devleti’nde klasik dönemde belediye hizmetleri, merkezi yönetimin atadığı görevliler ve vakıflar aracılığıyla yürütülmekteydi. Ancak 19. yüzyılda, özellikle ticari açıdan gelişmiş liman şehirlerinde yaşayan tüccar, banker ve yabancı unsurların artan talepleri bu yapının değişmesini zorunlu kıldı. Tanzimat döneminde merkezi hükümet, Kırım Savaşı sırasında İstanbul’a gelen yabancıların beklentilerini de dikkate alarak 1855’te Şehremaneti’ni kurdu. Bu kurum, modern belediyeciliğin ilk adımı ...