ÖNCE BEN VARSAM, GERİSİ BİR ŞEKİLDE YOLUNU BULUR
Uzunca bir zaman hep erteledim kendimi.
Önce ailemi düşündüm, arkadaşlarımı, işimi, sonra da hayatın benden beklediği her şeyi...
Kendime sıra geldiğinde ise ya çok yorgundum ya da çok geçti.
Hep dedim ki: “Yarın... Sonra... Şimdi sırası değil.”
Ama o yarın hiç gelmedi. İnsan kendini ihmal edince, çoğu şey eksik kalıyor. Ne kadar çabalarsa çabalasın, başarsa da huzursuz hissediyor. Çünkü kendi kalbini unuttuğu için i ...