Cehennemin ortasında, bir avuç insanın gülümsemeyi unutmadığı, demir parmaklıkların arkasında özgürlük türkülerinin söylendiği, işkencenin gölgesinde aşkın filizlendiği bir yer vardı: Mamak.
“Ben Mamak’a gidersem, sesim taa buralara kadar gelir...”
Bu söz, bir zindanın karanlık dehlizlerinde söylenmiş en cesur cümlelerden biri. 12 Eylül faşizminin demir pençesinde, işkencenin, açlığın ve ölümün kol gezdiği Mamak Askerî Cezaevi’nde, bir avuç insanın sesini duyurmak için verdiği amansız ...