Yetmedi mi buğdaylarımı yakıp kavurduğun? Başakların boynunun eğriliği doluluğundan değil
utancından. Sebebi sensin. Ama sende hiç utanma yok. Sözde hayatsın, sözde büyüksün, Güneşsin acımasız. Gökyüzünde kül çöreği gibi duruyorsun ama hiçbir fakirin sofrasına lokma olmuyorsun. Böyle mi büyüklüğün senin, olmaz böyle büyüklük başağımı yakıp kavurmuşsun zaten beni de yakıp kavurduktan sonra büyüklüğün beş para.
Söylene söylene orağını çalıp elliklerini şaklatarak yarı çalık buğday ...