Bazı dostluklar bir yerde bitemezdi, bitmiş olamazdı işte. Bir iş arasında, bir köşede, hiç
umulmadık bir yerde, belki de Kaf Dağı’nda…
İnsan, “rast gelirdi” insana…
Kahvesi de sözdü sadece, telvesi de öyle.
Dostu dosttan koparmayan şey, bir sırdı orta şeker; kimseler bilemezdi.