“Uyandı. Bir süre tavanı izledi. Ömrü boyunca dinlenerek uyandığı hiçbir gecenin sabahı olmamıştı. Uyumak, zihni enerjisini tüketince yatağa yığılıp kalmak gibi bir şeydi onun için. Uyandığında tekrar eden döngü ve birbirini tekrarlayan bir yığın rutin. Denemişti, normal bir insan olabilmek için denenecek çoğu şeyi. Fıtratına hiç de uygun olmayan insanlarla hiç de bulunmayacağı ortamlarda bulunarak giriştiği kendinden kaçma girişimleri, bir süre iyi gelmişti ona. Zihnindeki tüm sesleri kısıp sad ...