Denizdi bakan sabaha, yorgun, ağır, derin, kırışık, eskimesiz, çoğalmayan
ve çoğaltmayan. O bile ölürdü ha? Sokuldum ısıyı oluşturan, dokunan,
dokunabilmeyi bilmez ellerine. ‘Acımasız olma bunca.’ İşte, buzul çağının
virüsü olmaya çoktan razıyım. Ya da ölüm mantıksa, o bile ölürse, biz
neden yaşayalım? O bile ölüm öncesi ölüm bilincindeyse...
“Ben sözcükleri hep ayrı ayrı anlamlarda düşünürüm,” diyen Vüs’at O.
Bener’in okurunu her ...