Diyet bekler nefsim!
Ben karşısında bir duvar...
Bekler; bir zamansız ölüm daha bu kaldırımlar!
Ar etmiyor harabe gönül...
Ömrüme vefasız.
Ezber yaşanıyor hep fani hayatlar.
Nedir bu mola!
Vakit gelmiş geçiyor...
Duvak düşmüş saçıma!
Toprak yolumu gözlüyor...
Musalla bineğime park yeri olmuş.
Sıtabilize çizgiler yüzümde çiziliyor.
Dizgin tutmaz hırsın her fırsatda azarsın!
Unutulmuyor'ki dünü bol gelmeyen ...