DU XWÎN JI LAŞEKÎ
Min kujerê xwe dît, rûbirûyî wî bûm, kêr di dest de bû, dixwest li ser nimêjê min serjê bike…
Gava ew kesê xedar û çavsor hat çayxaneyê, beriya ew bi zelalî mebesta xwe bêje, min kîn û xereza qetlê di çavên wî de dît…
Ew qesap bû, ez qurban, ew xezep bû, ez dilovan. Kesê mirinê ez bûm, lê bawer im di encamê de yê ku dê kol û poşman bibûya ew bû, çimkî zilm ji kesekî re namîne.
Bi van hevokan Edîb Polat dest bi çîrokeke ji nava jiyana kurdan dike. Çîroka bêbe ...