Bazı kapılar dışarıya açılmaz.
Bazıları insanın içine, en derinine açılır.
Duvarların Fısıltısı, okuru bir mekâna değil, kendi zihninin koridorlarına davet ediyor.
Bu yolculukta duvarlar taştan değil; hatıralardan, pişmanlıklardan ve söylenmemiş cümlelerden örülmüş.
Her adımda bir soru yükseliyor:
İnsan gerçekten kimdir, yaptıkları mı, yapamadıkları mı, yoksa kendine anlattığı hikâyeler mi?
Bir koridor suçluluğa çıkar.
Bir ayna vicdanla yüzleştirir.
Bir od ...