Ağaçların karbondioksiti oksijene çevirdiği gibi, sevgiyi acıya çeviriyorum.
Nefes alışımda ciğerlerime dolan zehir, susturamadığım düşünceler ve içimde yankılanan sorularla örülü bir dünyanın kapıları aralanıyor. Gerçek ile hayalin, umut ile hayal kırıklığının birbirine karıştığı bu satırlarda; insan ruhunun en kırılgan, en yalnız ve en dirençli yanlarıyla karşılaşacaksınız.
Her şiir, görünmeyen yaralara tutulmuş bir ışık; her dize, bastırılmış duyguların sessiz çığlığıdır. Kimi zaman ...