Epicurus, İngiliz faydacıların öncüsüdür; ancak hedonizmi
fedakarlıkla birleştirmeye çalışmaması bakımından onlardan
farklıdır. “En fazla sayıda insanın en büyük mutluluğu” antik
çağda benzeri olmayan bir formüldür. Kendi istekleri ile
başkalarının istekleri çatıştığında ortaya çıkan sorun Epikür
tarafından açıkça gündeme getirilmemiştir. Ancak Cicero’nun
eleştirileri, Epikür’ün ahlak felsefesinin hedonist temellerine
olduğu kadar, en azından onun egoizmine de yöneliktir.