“Bu renk ve kokunun ne vefasız, artık ele geçmez, eldeyken kıymeti bilinmemiş, öylece tüketilmiş bir hazine olduğunu acı acı görüyor,
işte artık ne bir çiçek ne bir koku kalmış… Artık tahammül bile kalmamış. Hepsi çürümüş. Evvelden yağmur yağsa umursamazlardı, belki daha tazelik, daha hayat gelirdi. Şimdi… şimdi işte yağmur, işte kış hepsini çürütüyor, her şey çürüyor, her şey… Evet, her şey çürüyor, her şey… İnsanlar da çürümeyecekler mi?”
Türk edebiyatının unutulmaz romanların ...