Bombalar yalnızca binaları yıkmadı…
Hastaneleri susturdu, çocukların oyuncaklarını enkazın altına gömdü, annelerin ninnilerini feryada dönüştürdü.
Gazze’de açlık yoksulluktan değil, bir silaha dönüştürülmüştü. Çocuklar bir lokma ekmeğe, bir kutu mamaya; yaralılar bir doz anesteziye, doktorlar ise yalnızca görevlerini yapabilmenin asgari imkânlarına hasret bırakıldı.
Dünya uzun süre sustu. Bu sessizlik uzadıkça işgalin acımasızlığı daha da büyüdü.
Fakat ...