Bazı kadınlar yaşarken konuşamaz. Hayat onların sesini erken alır. Önce çocukluklarından eksiltir,
sonra gençliklerinden, sonra hayallerinden… Ve geriye herkesin güçlü sandığı ama aslında sessizce
tükenen bir ömür kalır.
Ben çocukken bunun adını koyamıyordum. O yıllarda bana sıradan gelen birçok şeyin aslında büyük
fedakârlıklar olduğunu bugün anlıyorum. Çünkü bazı kadınlar hayatlarını büyük cümlelerle değil,
küçük vazgeçişlerle yaşarlar. Bir kadının kendi içinden vazgeç ...