Ankara’nın gri sokaklarında sis eksik olmazdı. Bazen köprülerin altında yankılanan ayak seslerinde, bazen de loş ışıklı apartman boşluğunda, suçun gölgesi hep pusuda beklerdi.
Orhan Kara, bir zamanlar adaletin simgesiydi. Sertliğiyle, gözü karalığıyla tanınan bir polisti. Ama yaptığı hatalar masumların hayatına mal olmuş, kendi evini bile suçun karanlığına açmıştı. Şimdi ise peşinde yalnızca bir seri katil yok; vicdanın soğuk nefesi de her an ensesinde.
Geçmişin yüküyle çökmüş bir adam ...