“Grizu renksiz ve kokusuz bir gaz olduğundan [...] eskiden maden kuyularına kafes içerisinde kuşlar indirilirdi. Kuşlar titremeye veya tüylerini kabartmaya koyulduğunda, tehlike ânının geldiği hissedilirdi − veya geldiğinin görüldüğü düşünülürdü. Geldiğini görme önsezisini bu güzel hayvanlara havale etme pratiğinde kuşkusuz batıl itikat kabilinden bir şeyler vardı. Bu geleceği gören kuş tüylerini büyük bir dikkatle gözlemlemenin madencilerde kendi kendilerine 'grizunun kokusunu alma' becerisini ...