“Hay oğul! Biz, Türk’ün Oğuz’uyuz. Oğuz’un özü oktur. Oğuz’un bir yarısı Bozok, öteki yarısı da Üçok’tur. Ok, Oğuz’un hem cenginde, hem eğninde cân yoldaşıdır. Ok, Oğuz’un okuması ve dahî yazmasıdır. Oğuz Ata’nın nesli, kadîm zamândan başlayarak düğün, dernek ve dahî toy çağrısını ok ile yapagelmiştir. Beğler birbirlerine ve tekmîl Oğuz obalarına deyip diyeceklerini, hep ok üstündeki çentiklerle iletmişlerdir. Oklu olmak, okumaktır. Oklu olmak, elbir olmaktır. Oklu olmak yazmaktı ...