Orman uzun zamandır sessizdi. Ta ki taşlar titreyene kadar.
Unutulmuş bir çağrı, gölgelerin içinden yükseldi. Gece birden soğudu. Ağaçlar fısıldamayı kesti. Sonra... Taş titredi. Bazen bir taş yerinden oynar; sessizlik bozulur. Ormanda ne rüzgâr eskisi gibi eser, ne ağaçlar aynı hikâyeyi anlatır. Çünkü toprağın altından gelen o eski çağrı, unutulmuş bir anlaşmayı hatırlatır. Köklerin altında mühürlenmiş sırlar uyanır. Kadîm dostlar toplanır, gölgelerin içinden adımlar belirir. Herkes ...