Hüzün Sarmalı, yarım kalmış cümlelerin, sessizce büyüyen
kırgınlıkların ve içimizde taşıdığımız o tanıdık sızının dize dize
dökülmüş hali. Şair, okuru kendi iç dünyasının kuytu köşelerinde bir
yolculuğa çıkarırken, sarmalın her dönüşünde sığınacak bir kucak
sunuyor.