Modern tiyatronun temellerini sarsan iki isim: Henrik İbsen ve Bernard Shaw.
Biri sahnenin karanlık yüzünü ortaya çıkaran Norveçli bir yazar, diğeri ise toplumsal eleştirinin İngilizce en keskin sesi.
İbsenciliğin Özü, Bernard Shaw’ın İbsen’e bakışını, yalnızca bir sanatçının bir başka sanatçıya duyduğu hayranlık olarak değil; aynı zamanda bir fikir mücadelesi olarak sunuyor.
Shaw, bu eserinde İbsen’in oyunlarını tek tek incelerken, “ahlak,” “idealizm,” “kadın,” ve “bireysel özgür ...