Bir Varmış İki Yokmuş,
İnsanlar hatırlamayı bıraktığında başlamış her şey,
Kalplerin yerini rakamlar, dostlukların yerini sözleşmeler, şiirlerin yerini algoritmalar aldığında. İnsanoğlu; gökyüzüne bakmayı, ağacı sadece ağaç olduğu için sevmeyi, doğruyu iyiyi güzeli, hattâ kendisini, yönünü ve yerini unuttuğunda…
İşte Masal’ımızın hafızası, tam da bu derin unutkanlığın kalbinden kanatlanırken buluşuyor Yaralı şehirle. Yeryüzünün küçücük bir köşesinde, masal neşesi ...