ehir; hastanenin yoğun bakım odasında bir sabah, sessiz bir yabancının varlığıyla uyanır. O yabancı hiç konuşamaz…
Ve bu sessizlik Nehir'i kendi içinin dar sokaklarına sürükler. Orada geçmişiyle yüzleşir, kaybolur, arar…
Ölmek üzereyken 'Boşuna yaşamadım' demek için o anlatır, sessiz dostu dinler! Beyaz duvarlar arasında anlatılan bu hikâyeler;
Esat… Damla… Aviva Chava … Dicle… Deniz… Hayal ve Aydın…
Toplumun “yaftaladığı” insanlar...
LGBT'li, trans bireyler!
...