Ne zamandan beri böyleyiz?
İnsanın varlığını sırtında bir yük gibi taşıdığı, günlerin birbirine
benzediği o bitimsiz döngüde...
Yorgun gözlerde, kargaların simsiyah kanatlarında, hayatın
bütün çelişkileri saklıdır.
Tükenmişliğin sessiz çığlığı, varoluşun yakıcı soruları ve
insanın kendine bile söyleyemediği hakikatler...
Her satırda biraz daha ağırlaşan bir ruh, her satırda biraz daha
yaklaşan karanlık bir gökyüzü.
Karga, okuru hem kendi içindeki boşl ...