Asurah, obur karanlık ile şefkatli aydınlığın birleşimiydi. Onun yüreğinde ne kadar gece varsa bir o kadar da gündüz vardı. Onun ruhu, kötülüğün iyilikle; güzelliğin çirkinlikle; sevginin nefretle ve karmaşanın düzenle çatıştığı bir savaş alanı gibiydi. Ve onun kıtası, ruhunun bir yansımasıydı.
“Kölelik etsin diye yaratılmış insanın taçlanma hikâyesi, yönetsin diye yaratılmış Asurah’ın mahvoluşu başladı.”