Kedi Uykusu'nun içerisindeki her bir şiirde, mısrada sabah gözlerimizi açışımızın gündeliğinden, saçlarımıza, nefesimize dolan rüzgarın doğasına kadar, her anımızın "Sen" ve "Zen"i arasında gidip geliyoruz.
Arafta kalıp kor oluyoruz, sonra uykudan uyanıp bir Ankara sonbaharında yere düşen denizkestanesi...
En çok kadın oluyoruz ama... En çok kedi oluyoruz.
Anne karnındaki kedilerin kordonları dolanıyor kadınlığın boynuna, canımız yanıyor sanıyoruz ki, bir de bakmışız bahar kapı ...