Kur’ân’ı Kerim’in dilsel yapısı sadece yalın bir düşünceyi hedeflemeyen, insanı salt bir tefekkür ile başlatarak, neticesinde tasdike sevk eden ve bu ikisi arasında vicdanî bir ilişki kurmayı sağlayan sübûtu kat’î bir söylemdir. Bu bağlamda gaye, harflerden kelimeleri, kelimelerden cümleleri ve bunların ötesindekini tanımak olduğu için, varlıkları, mebde ve mead itibarıyla Allah Teala’ nın ilim, kudret ve kemâline delalet eden birer delil gören Kelam, yöntemi gereği, söz dünyasının varlıkları ol ...