Hastaneye bilmem kaçıncı yatışım bundan sonraydı. Çünkü Yalaz Bey beni görmek istemiyormuş. Bir deliyle aynı evi paylaşamazmış. Ama bir ölüyle aynı evi paylaşıyordu. İsa’nın kemiklerini odasındaki karyolanın altında bulmuştum. Bir gün de kafatasını yatağının içinde...
Arzu Alkan Ateş’in zamansız ve dokunaklı bu metninde gözlem gücünün keskinliği ve dildeki şiirsellik hemen öne çıkıyor. Yüreğindeki karanlıkla kaybolmuş Meneviş’i, ona yolu bulduracak Behçet Doktoru, Yalaz Bey’in Konağın ...