Gönül heybesinde acılar, hüzünler, pişmanlıklar, keşkeler biriktirenlerin elinden tutar yalnızlık...Sahipsizliğin döşediği kaldırım taşlarında boynu bükük hasrete yol alır. Yalnızlık ıssızlıkta yol alırken, vedalara ve zamana yenik düşmeyen sevdalar, usulca sokulduğu özlemin koynunda sırasını bekler hatırlanmak için. Ve bilinmeze çıkılan yolculukta kısa soluklu molalarda çıkar karşısına yalnızlıkla tanışık şefkat,. Sarıp, sarmalar. Üşüyen yalnızlık ısınır. .. Tam mutluluk göz kırpmaya başlamışke ...