Rüzgar hafifledi, kuşlar sustu. Nehrin sesi sessizliğe dönüştü. Kura, Laloyu da hikayesine almış, akıp gitmişti. Sarme Köprüsünün diğer ucunda ise Aleyna, gülümseyerek, Laloyu bekliyordu. Ve böylece Kura Nehri yine aktı. İÇTEN AKTI. Bir köyün bir halkın hikayesini evrene fısıldayarak. Kura Nehri, Göleyi ve Tahtakıran köyünü birbirine bağlayan bir yaşam hattıydı. Suları, bazen bir anne gibi nazik ve şefkatli akarken, bazen bir bilge gibi sessiz ama derin bir fısıltıyla çevresine
hikayeler a ...