Cumhuriyet devrimlerinin şekillendirdiği erken dönem maarif politikalarının temel amacı,
devletin din ve eğitim mekanizmaları üzerinde tam denetim kurmaktır. Halifeliğin kaldırılması
ve Tevhid-i Tedrisat ile başlayan süreç, dini kontrol etme, rasyonelleştirme ve nihayetinde
bireysel alana indirgeme işlevi görmüştür. Yeni rejimin arzuladığı “fikri hür, vicdanı hür” nesil
inşası hedefine ulaşmada eğitim etkili bir aygıt olarak kullanılmıştır. Bu çalışma, Tanzimat’tan
Cumhu ...