Melez, ara bölgenin sesi. Tanıdık olanla karanlık olanın arasındaki tekinsiz çatlaktan çıkıyor. Bu kitapta öğretmen odalarıyla bodrum katları, aile sofralarıyla hastane odaları, kıyı kasabalarıyla apartman daireleri, annelikle öfke, arzu ile tiksinti, şefkat ile şiddet yan yana duruyor. Ebru Eren, sıradan görünen hayatların altındaki gizli nabzı duyuyor ve okuru güvenli sandığı yerden usulca çekip çıkarıyor.
Bu öykülerde beden konuşuyor, hafıza pusuya yatıyor, ev dediğimiz şey bazen sığınak ...