Sevgi bölünüp parçalanabilecek, varlığın bir türünden yüz çevirip bir başkasına yöneltilecek bir duygu, hâl, hissediş ve yaşayış değildir. O, ahlakın temelidir. Bir varlığı sevmenin mutlaka bir gerekçesi olacaksa o ancak varoluşudur, yaşama hakkıdır. Hususen evcil dostlarımızı düşündüğümüzde, bize düşen öncelikle onların sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir şekilde hayatlarını sürdürebilmelerine yardımcı olmaktır. Asırlar öncesinde onları yaşadıkları yaban hayatından kopartıp kendi menfaatleri gereğ ...