Gecenin koynunda, yalnızım, kırık bir cümle gibi,
Sen yoksun… Ve ben, seni beklerken yitiririm beni.
Bazen hayat, tam ortasından kırılmış bir cümle gibi yarım bırakır insanı. Kelimeler biter, söz kesilir ve geriye sadece o
devasa sessizlik kalır.
Herkesin bir yerlere yetiştiği, çokça konuştuğu lakin azca hissettiği bu anda; ben seninle o en ıssız bekley-işlerde,
gecenin en siyahında buluşmaya geldim. Bu satırlar sadece kalemin izi değil, senin kimselere an-latamadığın, s ...