Bir insanı “her şey” yapan şey, çoğu zaman onun varlığı değil; yokluğudur. Nabzım, tam da bu yokluğun nabzını tutuyor: kırgınlıkla sevmenin, sustukça büyüyen özlemin, gece yarısı ansızın gelen hatıranın, insanın içinden sökülüp gelmeyen ama bir türlü de susmayan o derin sızının…
Ben şiiri bir sığınak gibi değil; bir hesaplaşma gibi kuruyorum. Kaçtığım değil, yüzleştiğim bir yer olsun istiyorum kelimeler. Kimi dizede yumuşak bir niyazım var, kimi dizede keskin bir hükmüm. Kalp, her zam ...