“Eve girdiğimizde bana bakıp tısladı, sonra öksürüyor gibi yaptı Züleyha teyze. Babam, annemin namaz kılarken giydiği çiçekli basma eteğini giymiş. Sedirin ucuna da bir kova koymuşlar. Babam gözleri kapalı, “Yetiş Züleyha,” diyerek ardı ardına sayıklıyor. Züleyha teyze, ismini duyunca göbeğini içine çekip göğsünü dışarı doğru verdi. Annem omuzlarını titreterek ters ters baktı.”
Anlam veremediğimiz, hazmedemediğimiz, vâkıf olmadığımız ya da arkasında duramadığımız her fikir her olay, soru iş ...